Pistolets met bruine suiker

Sommigen vinden het walgelijk, anderen vinden het heerlijk… maar bij ons kwamen er op zondag pistolets met bruine suiker op tafel. De broodjes werden rijkelijk met boter besmeerd en daarna met donkerbruine kandij bestrooid. Daarna diende je beide helften goed plat te drukken, mmmm lekker! Goed voor de lijn is het alvast niet, die combinatie van vet en suiker… maar mijn kinderen zijn er verzot op en dus werd de traditie voortgezet.

Die dag trokken we ook naar de “boekerij” alwaar we uit een catalogus onze portie lectuur konden kiezen, één frank per boek. De oude bibliothecaris zag erop toe dat we uit onze eigen leeftijdscategorie en sekse kozen. Er was geen sprake van dat we tussen de rekken konden dwalen om de boeken ter hand te nemen!

Eén van mijn favorieten was een trilogie over Ilja, die ooit te vondeling was gelegd en door een wasvrouw en een kapitein werd opgevoed. Terug van een reis wil de zeeman de jongen uitleveren aan boze mensen die van zijn afkomst weten. Hij is immers een koningskind en ten bewijze daarvan heeft hij een geboortevlek ter grootte van een duivenei ergens op zijn lichaam.

Ilja vlucht weg en beleeft fantastische avonturen maar wordt belaagd door een enge tovenaar die hem als page wil houden. Ten langen leste belandt hij op het kasteel van zijn voorouders als ganzenhoeder en wanneer de klok middernacht slaat gaat de kroniek in vervulling….

In mijn fantasie ging ik mee op stap met Ilja en beleefde die fantastische avonturen zelf! Ik was dan ook doof voor opdrachten als de afwas doen of afdrogen…

Mijn voorkeur ging ook uit naar boeken zonder prenten. Geen tekenaar kon namelijk tippen aan mijn verbeelding! Stripverhalen vond je in onze bibliotheek niet. Heel af en toe kreeg ik er eentje onder ogen, via buren of zo. Ik vond Chinese jonken, zingende nijlpaarden en kerels met bloempotten op hun hoofd heel beangstigend!

Ik was zo verslingerd aan lezen dat ik op den duur afhaakte bij een andere favoriete tijdsbesteding. Mama had gegarandeerd een rustige middag wanneer we “kokenetentje” speelden. Met speculoosjes, chacha’s, klontjes suiker, limonade, fruit en andere lekkernijen trokken we ons terug in de veranda of het kot en speelden vadertje en moedertje. Ik was wel steevast een van de kindjes. Met een assertieve (of bazige?) jongere zus en maar één broer lagen de rollen eigenlijk al vast!

De introductie van dit spel in mijn eigen gezin gaf niet dezelfde resultaten. Het bracht alleen maar ruzie, in geen tijd waren alle ingrediënten opgegeten en het gaf een hoop gesmos waar mijn kroost geen oog voor had. Andere tijden, andere gewoonten hé!